Op 21 maart staan we wereldwijd stil bij de Internationale Dag voor de Uitbanning van Rassendiscriminatie. Deze dag is ingesteld door de Verenigde Naties en herinnert ons eraan dat gelijke behandeling geen vanzelfsprekendheid is, maar een gezamenlijke verantwoordelijkheid.
Voor organisaties in de bouw, techniek en industrie lijkt dit misschien in eerste instantie een maatschappelijk thema dat losstaat van veiligheid, maar in de praktijk is het tegenovergestelde waar. Een veilige werkomgeving begint bij respect, vertrouwen en gelijkwaardigheid.
Wanneer we spreken over veiligheid, denken we vaak aan fysieke risico’s. Maar veiligheid kent ook een sociale component.
Medewerkers moeten zich vrij voelen om; Onveilige situaties te melden, elkaar aan te (durven) spreken op gedrag, fouten te bespreken zonder negatieve reacties los te maken.
Discriminatie, racisme of buitensluiting ondermijnen dit fundament. Zodra iemand zich niet geaccepteerd voelt, neemt de bereidheid om zich uit te spreken meteen af. EDn dat heeft direct invloed op de veiligheidscultuur.
Binnen organisaties die werken met bijvoorbeeld de Safety Culture Ladder (SCL) staat gedrag centraal. Open communicatie, onderling vertrouwen en leiderschap zijn cruciale elementen.
Wanneer medewerkers ervaren dat iedereen gelijkwaardig wordt behandeld, ontstaat ruimte voor samenwerking en aanspreekbaarheid.
In projecten waar meerdere nationaliteiten, onderaannemers en tijdelijke krachten samenwerken, is dit extra relevant. Heldere gedragsnormen en voorbeeldgedrag van leidinggevenden maken daarin duidelijk verschil.
In Nederland verbiedt de Algemene wet gelijke behandeling discriminatie op o.a. ras, afkomst en nationaliteit. Daarnaast verplicht de Arbowet werkgevers om zorg te dragen voor een veilige en gezonde werkomgeving, waaronder ook psychosociale arbeidsbelasting valt.
Racisme en discriminatie vallen onder ongewenst gedrag. Organisaties dienen een beleid te hebben om dit te voorkomen en adequaat op te treden wanneer dit zich voordoet.
Een gedragscode alleen is onvoldoende. Het gaat om de dagelijkse praktijk. Duidelijke afspraken over omgangsvormen, leidinggevenden die actief voorbeeldgedrag tonen, laagdrempelige meldmogelijkheden, aandacht voor cultuurverschillen en periodieke evaluatie van sociale veiligheid
Door dit onderwerp bespreekbaar te maken, ontstaat bewustzijn. En bewustzijn is de eerste stap naar verbetering.
21 maart is een goed moment om stil te staan bij de vraag: voelen al onze medewerkers zich daadwerkelijk veilig, gehoord en gerespecteerd ?
Veilig werken gaat verder dan het dragen van de juiste PBM. Het vraagt om een cultuur waarin iedereen meetelt. Waar verschillen worden gezien als kracht. Waar aanspreken normaal is en buitensluiten geen plaats heeft.
Door aandacht te besteden aan gelijkwaardigheid en respect, bouwen we niet alleen aan veilige projecten, maar ook aan sterke teams. En sterke teams maken het verschil.
Ikas helpt jou organisatie graag verder. Neem gerust contact op !
Recente reacties